سفر به ایران از نگاه جهانگردان آمریکایی

به گزارش سفر به آنتالیا، آن چه می خوانید گفته های جهانگردان آمریکایی در پس سفر به ایران و برخوردشان با ایرانیان است. تجربه هایی جالب و مخالف نگرش های کاخ سفیدنشیان را در این گفت وگوها می توان به خوبی دید.

سفر به ایران از نگاه جهانگردان آمریکایی

اگر علاقمند به سفر با بهترین تور ارزان کانادا مهر 99 هستید با ما همراه شوید، با مجری مستقیم تور کانادا از تورنتو، مونترال و ابشار نیاگارا دیدن کنید و بهترین تجربه سفر را داشته باشید.

به گزارش گروه رسانه های سفر به آنتالیا، روزنامه اطلاعات در ویژه نامه نوروزی خود در مطلبی با عنوان سفر به ایران به نگاه دنیاگردان سفر نموده به ایران پرداخته و نوشته است: شانس زمانی در خانه شما را می زند که به دوستانتان می گویید یک سفر پرهیجان برای خود رزرو نموده اید ولی این سفر، سافاری در آفریقا یا رقصیدن در جزایر تایلند نیست، بلکه سفری است به ایران. احتمالا آنها سریع آغاز می نمایند به پرسیدن سوالات و اظهارنظرهایی که نشان دهنده سردرگمی یا شگفت زدگی آنهاست. دومین کشور بزرگ در خاورمیانه که معمولا در تیترهای خبری به خاطر آزمایش های هسته ای از آن یاد می گردد، ایران است. این کشور به تازگی جزو یکی از هفت کشوری شده است که ترامپ ورود اتباع آنها را به ایالات متحده ممنوع نموده، اما صرف نظر از سیاست، ایران واقعا چگونه کشوری است؟ کتاب های راهنمای سفر، از ایران به خاطر چشم اندازهای زیبا، شاهکارهای معماری مثل مسجد اصفهان و کاخ های تهران و مناطق تاریخی مثل خرابه های پرسپولیس یاد می نمایند اما پیچیدگی سیاسی و فرهنگی این کشور هم برای بسیاری از افراد اسرارآمیز است. حتی گردشگر معروف، آنتونی بوردین، در مجموعه مناطق ناشناخته خود می گوید: ایران شبیه آن چه انتظار داشتم نبود و آن احساسی که انتظارش را داشتم، در من به وجود نیاورد.

ما برای این که به صورت شفاف به شما بگوییم ایران چه کشوری است، با مسافرانی صحبت کردیم که در سال گذشته از این کشور بازدید کردند.

دوستی ملت ها

به خاطر دشمنی های تاریخی بین ایران و آمریکا فکر می کردم مردم ایران، آمریکایی ها را دوست ندارند ولی بعدا متوجه شدم طرز فکرم درست نیست. ایرانی ها نسبت به آمریکایی ها خیلی کنجکاو هستند و به آنها علاقه دارند. بیشتر مردمی که ما با آنها دیدار کردیم، دوست داشتند به ایالات متحده سفر نمایند. آنها می توانند دولت آمریکا را دوست نداشته باشند اما چیزی علیه مردم آمریکا ندارند. حتی وقتی با آنها درباره احساساتشان نسبت به مردم عراق حرف زدم، شوکه شدم. جنگ ایران و عراق هشت سال در دهه 1980 میلادی به طول انجامید و نسل مردان جوان ایرانی را به خاک و خون کشید، با وجود این افرادی که من با آنها حرف زدم هیچ دشمنی با مردم عراق نداشتند. آنها اعمال دولت را جدا از اعمال مردم می دانند. وقتی شنیدم دولت آمریکا ورود ایرانی ها را به این کشور ممنوع نموده است، خیلی ناراحت شدم و به مردمی در ایران فکر کردم که امیدوارند ایالات متحده را ببینند و مشتاق هستند با دنیا ارتباط برقرار نمایند اما سیاست باعث شده است فرصت های آنان محدود گردد. من امیدوارم مردم ایران همچنان آمریکایی ها را مردمی جدا از دولت آمریکا بدانند، زیرا این که ایرانی ها فکر نمایند ممنوعیت ورود آنها به آمریکا خواست مردم آمریکاست، مرا بیشتر ناراحت می نماید.

غذاهای خانگی بهتر از غذاهای رستوران

تورهای ماجراجویانه برای تعامل با افراد بومی تورهای فوق العاده ای هستند زیرا شب ها در این تورها معمولاً یا شام با یک خانواده بومی صرف یا حتی شب در کنار آنها سپری می گردد. غذا در این مناطق خیلی خوب بود. ما شنیده بودیم که بهترین غذاهای ایرانی غذاهایی هستند که در خانه تهیه می شوند نه در رستوران ها. راهنمای تور ما شرح داد که در ایران فرهنگ رستوران وجود ندارد و شما نمی توانید خیلی از چیزهایی که در خانه پخته می شوند را در رستوران ببینید. ما غذاهای فوق العاده ای را امتحان کردیم. به یادماندنی ترین آنها غذایی بود که با یک خانواده عشایری خوردیم. زن مسنی در خانواده، خوراک مرغ با سس زردآلو به همراه پلو آماده کرد. او در یک ماهی تابه آهنی نوعی نان پخت که هر کدام از نان ها به صورت جداگانه روی آتش باز پخته می شد. نکته فوق العاده دیگر درباره این غذاها آن بود که ما چیزهای زیادی درباره زندگی مردم یاد گرفتیما .غلب افراد مسن تر (که غذا را آماده می کردند) انگلیسی حرف نمی زدند اما فرزندان آنها سر سفره می آمدند تا با ما صحبت نمایند. در این شب ها من درباره سیاست در ایران، اقتصاد و آموزش، شرایط زنان، تغییرات دو دهه اخیر و آرزوهای مردم برای آینده، چیزهای زیادی را متوجه شدم.

ایران، مهد کاروانسراهای قدیمی

شب مورد علاقه من شبی بود که در یک کاروانسرای قدیمی گذارندم که در حال حاضر به یک هتل در وسط بیابان تبدیل شده است. کاروانسراها مانند توقفگاه های قرون وسطایی هستند که می شد شب در آنجا اقامت کرد، غذا خورد، به تجارت کالا پرداخت و از جاده ابریشم عبور کرد. من روی پشت بام کاروانسرا چند ساعت به مطالعه کتاب مشغول شدم. تنها چیزی که در همه مسیرها می توانستم ببینم، شن بود.

چیزهای زیادی وجود دارد که باید ببینید

اگر دوباره برگردم، دوست دارم تاج های جواهرنشان را در گنجینه جواهرات ملی در تهران مشاهده کنم. متأسفانه فقط چند ساعت در روز و چند روز در هفته باز است و در روزهای و ساعاتی که باز بود، ما نتوانستیم از آن دیدن کنیم. در این مجموعه تاج ها و گردنبندهای زمرد فوق العاده ای وجود دارد که نفس انسان را در سینه حبس می نماید. من به خاطر آن که نتوانستم از آنجا دیدن کنم، ناراحت شدم.

95 درصد زعفران دنیا در ایران

من عاشق زعفران هستم ولی در طول زندگی ام زیاد زعفران نخورده ام زیرا خیلی گران است. شما می توانید یک بسته کوچک زعفران را در مغازه ها با قیمت 10 دلار بخرید و این مقدار برای دو یا سه بار مصرف شما کفایت می نماید.

من در این سفر متوجه شدم که 95 درصد زعفران دنیا در ایران فراوری می گردد ولی به خاطر تحریم ها این محصول را نمی توان به ایالات متحده صادر کرد. بنابراین هر زعفرانی که شما در ایالات متحده خریداری می کنید از همان 6 درصدی است که در خارج از ایران فراوری می گردد. به همین دلیل این محصول تا این حد گران است. در ایران، زعفران همه جا وجود دارد. این محصول یکی از ترکیبات بیشتر غذاهاست اما شگفتی ای که ما همان اوایل سفر با آن روبرو شدیم این بود که در ایران بستنی زعفرانی وجود دارد. همچنین ما بسته های 9دلاری زعفران خریدیم که اگر می خواستیم در ایالات متحده آنها را بخریم حدود 150 دلار تمام می شد. من دوست داشتم بیشتر بخرم ولی فکر کردم شاید در گمرک آنها را توقیف نمایند. بنابراین ریسک نکردم. وقتی به ایالات متحده برگشتیم، دوستم اندرو با آنها بستنی های زعفرانی خانگی درست کرد که فوق العاده بودند.

استر هوی - تاریخ بازدید: آوریل 2016

موزه های دیدنی

تاریخ و بناهای تاریخی ایران، از پوشش آینه ای کاخ گلستان گرفته تا چشم اندازهای بیابان های وسیع و دست نخورده و کوه های ستبر، نفس انسان را در سینه حبس می نماید. سفر ما در حوزه آداب و رسوم ایرانی ها توسط آژانسی مسافرتی تدارک دیده شده بود. یکی از جاهایی که من خیلی دوست داشتم و نباید تماشای آن را از دست داد، موزه فرش تهران است. نمای خارجی این موزه شبیه دار قالی است و داخل آن مجموعه ای از فرش های متعلق به قرون سوم تا پنجم قبل از میلاد وجود دارد. بازدید از موزه رضا عباسی در تهران را نباید از دست داد که مجموعه ای خارق العاده از هنر ایرانی متعلق به قرن دوم بعد از میلاد را در خود دارد. همچنین پرسپولیس، پایتخت سلسله هخامنشیان، یک مکان عالی است که بقایای بناهای بسیار عظیم آن دوره با ستون های مرمر به رنگ خاکستری تیره، ستایش بیننده را نسبت به آن دوره باشکوه برمی انگیزد. موزه جواهرات با مجموعه کلاه پرها، تاج های جواهردار، کاسه های پر شده از الماس های برش نخورده، زمردهای سبز و یاقوت های کبود مجموعه مورد علاقه من بودند. یک قطعه منحصر به فرد در این مجموعه جام دنیا نمای بزرگی بود که اقیانوس های آن از زمرد و قاره ها از الماس و یاقوت ساخته شده بودند. البته جواهر دریای نور در این مجموعه، غنیمت جنگی است. الماس صورتی به وزن 182 قیراط که رنگ آن باعث شده است، بسیار نادر باشد.

نیکول بتی - تاریخ بازدید از ایران: نوامبر 2016

دوستی با طعم هندوانه

ایرانیان زیادی می توانند به زبان انگلیسی حرف بزنند؛ به ویژه در تهران و اصفهان. بنابراین تعامل با ایرانی ها بسیار آسان بود. ایرانی ها توریست ها را دوست دارند و به آنها یاری می نمایند. رسانه های غربی ایران را عقب مانده و دشمن معرفی می نمایند؛ مردمی که اصلاً مهربان نیستند اما ایرانی ها تحصیلات خوبی دارند، فناوری های پیشرفته را به خوبی درک می نمایند. درباره دنیا اطلاعات خوبی دارند و بسیار شوخ طبع ، آرام و خونگرم و بسیار مهمان نواز هستند.

من به خاطر امنیتی که در ایران حس کردم، شگفت زده شدم. جنایات خیابانی در مقایسه با سایر مناطقی که من از آنها دیدن کردم - حتی در مقایسه با اروپا - کمترین میزان را دارد. شاید آمریکایی ها حس نمایند که به خاطر روابط تیره سیاسی بیشتر در معرض خطر هستند اما من اصلاً چنین احساسی نداشتم. در واقع موضوع کاملاً برعکس بود. ایرانی ها مشتاق حرف زدن با آمریکایی ها هستند. آنها همیشه تأکید می کردند که مسائل سیاسی، مسائلی میان دولت ها است نه مردم. (یک روز) ما در پمپ بنزین بودیم و مشاجرات و هیاهوی زیادی به خاطر کارت سوخت ایجاد شده بود. من به فارسی از راننده خواستم نزدیک تر برود تا بفهمیم چه خبر است. در ابتدا او طوری به من نگاه کرد که گویی به زبان مریخی با او صحبت نموده ام اما وقتی دوباره از او خواستم این کار را انجام دهد و او متوجه شد که من به زبان خودش با او صحبت می کنم، به من لبخند زد و صورتش درخشید. چند دقیقه با هم گفت وگو کردیم و او به سمت عقب وانت رفت که پر از هندوانه بود. یک هندوانه برداشت و آن را به شکل زیبایی برش داد و به من داد تا به خاطر آن که به او و کشورش احترام گذاشته بودم، از من تشکر کند. من هرگز این خاطره را فراموش نمی کنم.

چند بنای تاریخی مجلل دیگر

کاخ عالی قاپو و کلیسای وانک در اصفهان، برج خاموشان در یزد، کاروانسرای زین الدین، فالوده شیرازی (وقتی به شیراز می روید این خوراک یخی را از دست ندهید. هیچ راهی بهتر و از خوشمزه تر از خوردن آن برای غلبه بر گرما وجود ندارد) پل طبیعت در تهران، تماشای غروب آفتاب از روی پشت بام در یزد و نشستن بر روی قالی و خوردن فسنجان (خورشت گوشت و انار پخته شده) و نوشیدن چای. من می توانم تا ابد این کارها را انجام دهم. چیزهای زیادی در ایران وجود دارد که دوست دارم ببینم. دوست دارم ببینم اما اگر مجبور باشم از میان آنها انتخاب کنم دوست دارم به دریای خزر، چشم اندازهای کوهستانی این منطقه و مرزهای آن بروم.

سینتیا دیکی - تاریخ بازدید: مِی 2012 و جولای 2016

خوش آمدگویی با لبخند

اغلب اوقات مردم پیش می آمدند و با ما صحبت می کردند. توری که ما خریده بودیم به ما شام نمی داد بنابراین در ساعت شام وقت آزاد داشتیم تا هر کاری که دوست داشتیم انجام دهیم. من و همسرم اغلب از هتل بیرون می رفتیم و در شهر به جست وجو می پرداختیم. در این فرصت با اهالی شهر صحبت می کردیم. مردم شهر رفتار محبت آمیز و گرمی داشتند و نسبت به ما کنجکاو بودند. اغلب آنها فکر می کردند ما فرانسوی یا آلمانی هستیم چون توریست های زیادی از آن کشورها به ایران می آمدند. وقتی شرح می دهید که آمریکایی هستید بیشتر آنها این سوال را می پرسند: نظر شما درباره ایران و مردم ایران چیست؟ همه تعاملاتی که ما با هم داشتیم مثبت بوده اند. وقتی از کنار زنان در پیاده رو رد می شوید، بدون آن که چیزی به آنها بگویید، می گویند از شما متشکریم که از ایران دیدن کردید.

همچنین وقتی در مناطق مختلف راه می روید مردان زیادی را می بینید که به نشانه احترام دستشان را روی سینه می گذارند. حتی وقتی که افرادی نمی توانند با شما به زبان انگلیسی حرف بزنند با زبان بدن به شما خوش آمد می گویند. همسر من عاشق آن است که هنگام سفر غذاهای مختلف را امتحان کند؛ به ویژه غذای خیابانی. بنابراین ناراحت شد که در ایران گزینه های زیادی برای غذای خیابانی وجود ندارد. همه رستوران ها در ایران چیزهای مشابهی در منوی خود داشتند و حتی مزه آنها هم یکسان بود. با وجود این زمان زیادی طول می کشد تا هر کدام از ما دوباره بتوانیم کباب بخوریم. همه زنان در ایران روسری به سر می نمایند. به نظر می رسد خیلی محافظه کار هستند. زنان باید همیشه در اماکن عمومی این پوشش را داشته باشند. مردان باید شلوارهای بلند بپوشند. به صورت کلی در ایران رنگ کم است. از معماری و ساختمان ها گرفته تا ماشین ها و لباس ها. این اقلام رنگ های بی روحی دارند. بیشتراً قهوه ای، سیاه و خاکستری هستند. ایران دوره های خشکسالی بزرگی را پشت سر گذاشته است و بستر همه رودها در معرض خشکی قرار داشتند. سبزیجات خیلی قهوه ای بودند. این ها چیزهایی بودند که ما به سرعت متوجه شدیم. این امر در ذهنمان تبدیل شد به یک هنجار تا به سیاتل برگشتیم. جایی که مطلقاً سبز است. وقتی به دنور برگشتیم پاییز بود و رنگ های زیادی وجود داشتند؛ به طوری که شگفت زده شدیم. اصفهان شهر مورد علاقه ما بود این شهر هنرمندانه ترین فرهنگ را دارد. بعضی از مساجد این شهر واقعاً جالب بودند. این مساجد بهترین کاشی کاری به رنگ آبی را در سقف خود دارند. شما آزادانه می توانید داخل مسجد بروید حتی اگر نمازگزاران در آن مشغول عبادت باشند. ما در مسجدی بودیم که در آن 50 مرد در حال نماز بودند. در گوشه ای ایستادیم و تماشای آنها همه ما را شگفت زده کرد. فکر می کردیم اجازه نداریم در آن مکان بمانیم. زنان ایرانی باید برای نماز به محلی دیگر می رفتند اما به گروه ما اجازه دادند در آن مکان بمانیم.

تبلیغات ضد آمریکایی

ما دو بار با تبلیغات ضد آمریکایی روبرو شدیم. یکی از آنها داخل سفارت در تهران بود که همه از آن اطلاع دارند. دومین بار در میدانی در اصفهان بودیم که تبلیغات را روی بنرها دیدیم. مردم که می دیدند ما در حال عکاسی از آنها هستیم پیش می آمدند و بعد از صحبت با آنها متوجه می شدیم که برداشت متفاوتی از آن تبلیغات دارند.

ایرانی ها به ما گفتند که آنها آمریکایی ها را دوست دارند. مردم آمریکا و فرهنگ آمریکا را دوست دارند ولی سیاست آنها را درک نمی نمایند. آنها می گفتند نمی فهمند دولت آمریکا در حال چه کاری است و چرا ایران را دوست ندارد؛ در حالی که کشورهای دیگر به خوبی مردم را از سیاست جدا می نمایند. وقتی این را از زبان آنها می شنیدیم تصلی پیدا می کردیم. عجیب آن که ما زیر آن بنرهای تبلیغاتی ایستاده بودیم.

من واقعاً دوست دارم ببینم چشم اندازها در زمانی که خشکسالی نیست، چگونه به نظر می رسند. شما می توانید ببینید که مناظر وقتی سبزرنگ نیستند و آب در آنها جریان دارد تا چه اندازه زیبا می شوند. در این چشم اندازها از آب زیاد استفاده می گردد. باغ های گیاه شناسی و هتل ها کوشش می نمایند نمایی از آب داشته باشند اما وقتی در دوره خشکسالی به آنجا می رفتید، این مناظر محدودتر هستند.

دومین کاری که دوست دارم انجام بدهم آن است که به خانه ایرانی ها بروم و ببینم خانه های آنها چه شکلی است. ما نتوانستیم این کار را انجام دهیم. این ها تجربیاتی هستند که ما از تجربه آنها محروم بودیم.

کریس نیلسون - تاریخ بازدید: اکتبر 2016

بازگشت به صفحه سایر رسانه ها

منبع: تسنیم
انتشار: 4 اسفند 1398 بروزرسانی: 27 فروردین 1399 گردآورنده: antalyanet65.ir شناسه مطلب: 687

به "سفر به ایران از نگاه جهانگردان آمریکایی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "سفر به ایران از نگاه جهانگردان آمریکایی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید