مدیریت هوایی؛ سورپرایزی که سورپرایز نبود

به گزارش سفر به آنتالیا، برای چند روزی، در رسانه ها و فضای مجازی، مصاحبه بر سر سورپرایز وعده داده شده از سوی وزیر ارتباطات داغ بود و این حدس ها تبدیل به آینه ای از بیمها و امیدهای فعالان مالی، کارآفرینان و عموم شهروندان نسبت به آینده ازدواج شکننده میان فناوری های نوین، و اقتصاد و جامعه ایران شده بود.

مدیریت هوایی؛ سورپرایزی که سورپرایز نبود

سورپرایز آقای وزیر، معرفی سرویس پست پلاس، شامل امکان حمل بسته های پستی در تهران (و احتمالا شهرهای بزرگ دیگر) با پهپاد بود.

سورپرایزی که سورپرایز نبود. چیزی بود مثل بیشتر رفتارهایی که از دولتمردان و سیاستگذاران ایرانی سراغ داریم. ترکیبی از ادعاهای بزرگ و نسنجیده با چاشنی نقض قانون و نادیده دریافت حقوق فعالان مالی.

آقای وزیر گفته اند این فناوری در اختیار معدودی از کشورهای پیشرفته است.

صحبتی بسیار غیردقیق. ساختن و هوا کردن پهپادی در این مقیاس، اگر نگوییم کار هر نوجوان کنجکاو و علاقه مند، حداقل برای هر مهندس تازه کاری، هدفی کاملا دست یافتنی است.

آنچه در انحصار چند کشور پیشرفته است؛ ایجاد یک اکوسیستم پست پهپادی است که نیازمند یک زنجیره تامین نیرومند برای تضمین ایمنی و کارایی، یک بازار کارآمد برای سودآور کردن این خدمات و البته زیرساخت های کافی برای اجرایی کردن چنین طرحی است که هیچکدام نه در حال حاضر وجود دارد؛ نه فراهم کردن آن از عهده سازمانی مثل شرکت پست که در اجرای وظایف یومیه خود درمانده بر می آید و نه حتی اگر شدنی بود؛ مصلحت کشور و حکم قانون اقتضا می کرد که در دست یک شرکت دولتی باشد.

تقلیل اکوسیستم پست پهپادی به هوا کردن پهپاد و نادیده دریافت شرایط آشفته و زیرساخت های ناکافی بازار مستعد اما ضعیف خدمات پستی و کوریری در کشور، و بعد به استناد یک نمایش پهپادی، ادعای همترازی با کشورهای توسعه یافته کردن؛ مصداق نگاه سطحی،غیراصولی و غیرسیستماتیک به مسئله توسعه بود.

چیزی که باعث می گردد فعالان بخش خصوصی و البته عقلای قوم ادعاهای وزیر جوان را چندان جدی نگیرند.

اما اگر فرمایشات ایشان را جدی بگیریم؛ اقدام دولت در معرفی پست پلاس به سه اعتبار نقض صریح قانون بهبود فضای کسب و کار است:

اول: از صحبت آقای وزیر باید چنین استنباط کنیم که مقررات گذار آسمان تهران را به روی پرواز تجاری پهپادها گگردده. این تصمیم عمیقا بر فضای کسب و کار کوریری تاثیر می گذارد؛ لذا انجام این کار باید با اطلاع رسانی در زمان معقول قبلی و مهم تر از اون با اخذ نظر مشورتی بخش خصوصی در خصوص چارچوب و رویه اعطای این امتیاز صورت می گرفت.

دوم: این امتیاز به صورت انحصاری به پست داده شده و مصداق امتیازات ناعادلانه در تجارت و کسب و کار است

سوم: اگر قرار بوده چنین امتیاز مهمی در تهران به فعالان کوریری و پستی داده گردد؛ طبق قانون بهبود فضای کسب و کار، فقط وقتی می شده این امتیاز را به یک شرکت دولتی داد که شرکتهای خصوصی قادر به انجام این کار نباشند یا تمایلی به انجام آن نداشته باشند. (اولویت شرکت های خصوصی به شرکتهای دولتی)

بازار خدمات پستی و کویری در ایران، این روزها بیش از هر چیز گرفتار سایه فعالیت های غیررسمی و زیرزمینی است. اگر آقای وزیر واقعا قصد سورپرایز کردن ما را دارند؛ با دست برداشتن از رویکرد مدیریت هوایی که متاسفانه رسم رایج این روزگار شده؛ به سازمان های زیرمجموعه خود دستور دهند با عمل به وعده هایی که به فعالان رسمی این بازار داده شده؛ زمینه را برای شفاف سازی و اصلاح بازار غیررسمی این صنعت و بهبود محیط کسب وکار این حوزه کلیدی فراهم آورند.

منبع: اتاق بازرگانی ایران
انتشار: 10 بهمن 1398 بروزرسانی: 10 بهمن 1398 گردآورنده: antalyanet65.ir شناسه مطلب: 620

به "مدیریت هوایی؛ سورپرایزی که سورپرایز نبود" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "مدیریت هوایی؛ سورپرایزی که سورپرایز نبود"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید